اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائکَ عَلَيْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ ...

دوستاي عزيزم..عزادري ها تون قبول باشه ..

التماس دعا

تا آفتاب طلوع نكرده

بي سر و صدا بيا

           در تاريكي شهر رها شويم

ساعتي ديگر

            يك وجب آفتاب  بالا كه آمد

رنگ كبود ، زرد مي شود

ما هم

        مثل يخ رنگ پريده

        باز مي مانيم در انتهاي آب

نه كسي ما را مي نوشد

نه آب مي دهد به خاك

يك " من "  رو به روي تو

يك " تو "  رو به روي من

همين مانده كه آفتاب بيايد رو به روي ما

تا سه تايي

              به هر كسي كه مي رسيم

يكي بگويد

         تا چهار تامان بخنديدم

 

احساست را بيهوده درگير مكن

در وبلاگ من

هيچ شعري سر از اكس پارتي در نمي آورد

تا چيزي نوش جان كني

                           براي از كف دادن

با تابي كه خدا

                در سقف سينه ام آويخته

جاي خنده

         در دل كم خلق تان

          غم ، قرض مي كنم

تا به ياد آوري

        گل هاي سرخ

                        با غم زنده اند

به من چه اصلن !

             "مي خواهي لبريز ،عطر و بوسه شوي "

از من گفتن ..

            به وبلاگ ديگري برو

            اينجا پر از غم است

با ديواري كه

       درون سينه ام كشيدي

نگو كه جايي براي من گذاشتي

همه جا ، جاي توست

دنيا

و  حتي اين چار ديواري

 از فانوس خاموش سينه ام فهميدم

 چشم هايم بستي

گوش هايم نيز

كم مي بينم و كم مي شنوم

همان طور كه تو مي خواهي و

چيزي كه نمي دانم چرا !

 

در خنده ي هر عكس

           پابه پاي رنگ ها

                نام تو ورق مي خورد

 

يك روز خنده ات بلند

                            در آبشار

يك روز خنده ات كوتاه

                             در سايه ي من

 

بيم از خنده ي كوتاه ندارم

با خنده ي بلند

            از پريشاني پر نمي تواني گشود

 

تنگ غروب

تو

    نمي بيني پنجره اي

و من

    مي بينم پنجره اي

كه باد نمي وزد به آن

كه قلب نمي تپد در آن

و  تو

چه بوسه اي

كه برآن پنجره ي نديده مي زني

و   من

چه تنگ مي بينم

كه پنجره ام مسدود است

در خانه ي روبه رو

                       زني كه ديدم

 لنگه كفشي بر سر شوهرش كوبيد

و هنوز كفش بر زمين نيفتاده

با چند پارچ آب سرد

           تن او را خيس به ديوار چسباند

كسي چه مي داند

          شايد دو مشت هم به صورتش خواباند

          مابين فحش هاي - بي شعور ، نفهم و ..

دوباره كه ديدم

           كمربندي به گردن شوهر

                                          حلقه بود

و   زن با دست هاي بي احساس

    او را كشان كشان

                 تا پاي پنجره مي كشيد

و از او مي خواست

       تا جيك جيك كنان

               نان خشكي را كه بر زمين ريخته 

                                                    جمع كند

پي نوشته :

كسي چه مي داند

               مرد بي دست و پاست

همه آنقدر شنيده اند

                   كه زن زيباست

 

مثل شب

آروم و بي صدا شدن

چه حوصله اي مي خواد

حرف نزن

هيس ..

كه شب از خواب بيدار مي شه

 

كاسه اش را پر مي كند

                          چشم هاي من

 ليوان ليوان دلخوشي

                     از آبي خدا

و اين است

            كه هميشه آبي ست

و هيچگاه

          سياه نمي شود

                     كه سياه

                     سياه مي بيند و غم