تبليغاتX
قنوت

قنوت
اشعار من

 

احساست را بيهوده درگير مكن

در وبلاگ من

هيچ شعري سر از اكس پارتي در نمي آورد

تا چيزي نوش جان كني

                           براي از كف دادن

با تابي كه خدا

                در سقف سينه ام آويخته

جاي خنده

         در دل كم خلق تان

          غم ، قرض مي كنم

تا به ياد آوري

        گل هاي سرخ

                        با غم زنده اند

به من چه اصلن !

             "مي خواهي لبريز ،عطر و بوسه شوي "

از من گفتن ..

            به وبلاگ ديگري برو

            اينجا پر از غم است



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه چهاردهم آبان 1388 توسط پاكدهي

با ديواري كه

       درون سينه ام كشيدي

نگو كه جايي براي من گذاشتي

همه جا ، جاي توست

دنيا

و  حتي اين چار ديواري


 از فانوس خاموش سينه ام فهميدم

 چشم هايم بستي

گوش هايم نيز

كم مي بينم و كم مي شنوم

همان طور كه تو مي خواهي و

چيزي كه نمي دانم چرا !

 




نوشته شده در تاريخ یکشنبه دهم آبان 1388 توسط پاكدهي

در خنده ي هر عكس

           پابه پاي رنگ ها

                نام تو ورق مي خورد

 

يك روز خنده ات بلند

                            در آبشار

يك روز خنده ات كوتاه

                             در سايه ي من

 

بيم از خنده ي كوتاه ندارم

با خنده ي بلند

            از پريشاني پر نمي تواني گشود



نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم آبان 1388 توسط پاكدهي

 

تنگ غروب

تو

    نمي بيني پنجره اي

و من

    مي بينم پنجره اي

كه باد نمي وزد به آن

كه قلب نمي تپد در آن

و  تو

چه بوسه اي

كه برآن پنجره ي نديده مي زني

و   من

چه تنگ مي بينم

كه پنجره ام مسدود است

نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و پنجم مهر 1388 توسط پاكدهي

در خانه ي روبه رو

                       زني كه ديدم

 لنگه كفشي بر سر شوهرش كوبيد

و هنوز كفش بر زمين نيفتاده

با چند پارچ آب سرد

           تن او را خيس به ديوار چسباند

كسي چه مي داند

          شايد دو مشت هم به صورتش خواباند

          مابين فحش هاي - بي شعور ، نفهم و ..

دوباره كه ديدم

           كمربندي به گردن شوهر

                                          حلقه بود

و   زن با دست هاي بي احساس

    او را كشان كشان

                 تا پاي پنجره مي كشيد

و از او مي خواست

       تا جيك جيك كنان

               نان خشكي را كه بر زمين ريخته 

                                                    جمع كند

پي نوشته :

كسي چه مي داند

               مرد بي دست و پاست

همه آنقدر شنيده اند

                   كه زن زيباست

نوشته شده در تاريخ شنبه هجدهم مهر 1388 توسط پاكدهي

 

مثل شب

آروم و بي صدا شدن

چه حوصله اي مي خواد

حرف نزن

هيس ..

كه شب از خواب بيدار مي شه



نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم مهر 1388 توسط پاكدهي

 

كاسه اش را پر مي كند

                          چشم هاي من

 ليوان ليوان دلخوشي

                     از آبي خدا

و اين است

            كه هميشه آبي ست

و هيچگاه

          سياه نمي شود

                     كه سياه

                     سياه مي بيند و غم  

نوشته شده در تاريخ شنبه چهارم مهر 1388 توسط پاكدهي

لب هاي تشنه ام

                  همه كارش زيباست

مرا

از بين باغ و آب

                         به بام خانه آورد

تا  رو  در  روي تو

              آهنگ تولدت را

                                لبخند بزنم

نوشته شده در تاريخ دوشنبه سی ام شهریور 1388 توسط پاكدهي

اي خدا ، چگونه باور كنم

آنكه روزگاري پناه و ياورم بود

نه ، نه  ...هيچ وقت باور نمي كنم

هيچ وقت

هيچ وقت باور نمي كنم كه مادري از پيش ما رفت ..


دوستاي عزيزم... مادر يكي از دوستان به رحمت خدا رفته

براي شادي روح ايشان لطفا كنيد  حمد و سوره بخونيد

 آدرس وبلاگ ايشان

http://www.tanoreh.blogfa.com/



نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388 توسط پاكدهي


 اي موج نا تمام

  ديروز كه آمدي

             باورم كردي

 

امروز

     باورت را باد برد


فردا كه بيايد

   آن فردا چه مي داند

                      - كه از موج ، اشك نمي افتد -

   خيس ام مي كند 

   از خيس هم خيس تر

                     در عمق سينه ي خود

 

             



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 توسط پاكدهي
درباره وبلاگ

عاشق شدن ساده است !!

اونقدر ساده كه تمامي پسرها و دخترها
ميان كودكي و جواني
قدرت امتحانش رو دارند

مهم ، عاشق موندنه :
بي انتها و بي زوال
تا ابد دوست داشتن ..

عاشق شدن ساده است
مثل بازي كردن
گل مي زني و گل مي خوري

اما عاشق موندن سخته !
بجاي گل زدن
گول مي خوري

PICHAK.NET