|
قنوت اشعار من
|
||
|
»
دو جفت چشم پابرهنه »
عسل »
شب بو »
قاصدك »
باراني نگاهت كجاست ؟ »
من و تو يكي شوريم »
معاشقه »
آفتاب تابان »
به هواي تو »
سوگند عشق »
وبلاگ قبلي من »
سعيد قضايي »
زورق خيال »
آغوش جهان »
بهترين من سلام »
نجمه »
روح ا.. احمدي »
آبي ترين دلداده »
مريم اسحاقي »
مريم »
خاطر »
عشق ( مريم ) »
رونيكا »
هر چه مي خواهد دل تنگت بگو »
نفس باد صبا »
روياي دو ماهي »
سياه سروده هاي من »
سكوت مرداب »
آرام ترين شيطونك »
فاطمه »
بهشت كوچك من |
احساست را بيهوده درگير مكن در وبلاگ من هيچ شعري سر از اكس پارتي در نمي آورد تا چيزي نوش جان كني براي از كف دادن با تابي كه خدا در سقف سينه ام آويخته جاي خنده در دل كم خلق تان غم ، قرض مي كنم تا به ياد آوري گل هاي سرخ با غم زنده اند به من چه اصلن ! "مي خواهي لبريز ،عطر و بوسه شوي " از من گفتن .. به وبلاگ ديگري برو اينجا پر از غم است نوشته شده در تاريخ پنجشنبه چهاردهم آبان 1388 توسط پاكدهي
با ديواري كه درون سينه ام كشيدي نگو كه جايي براي من گذاشتي همه جا ، جاي توست دنيا و حتي اين چار ديواري از فانوس خاموش سينه ام فهميدم چشم هايم بستي گوش هايم نيز كم مي بينم و كم مي شنوم همان طور كه تو مي خواهي و چيزي كه نمي دانم چرا !
نوشته شده در تاريخ یکشنبه دهم آبان 1388 توسط پاكدهي
در خنده ي هر عكس پابه پاي رنگ ها نام تو ورق مي خورد
يك روز خنده ات بلند در آبشار يك روز خنده ات كوتاه در سايه ي من
بيم از خنده ي كوتاه ندارم با خنده ي بلند از پريشاني پر نمي تواني گشود نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم آبان 1388 توسط پاكدهي
تنگ غروب تو نمي بيني پنجره اي و من مي بينم پنجره اي كه باد نمي وزد به آن كه قلب نمي تپد در آن و تو چه بوسه اي كه برآن پنجره ي نديده مي زني و من چه تنگ مي بينم كه پنجره ام مسدود استنوشته شده در تاريخ شنبه بیست و پنجم مهر 1388 توسط پاكدهي
در خانه ي روبه رو زني كه ديدم لنگه كفشي بر سر شوهرش كوبيد و هنوز كفش بر زمين نيفتاده با چند پارچ آب سرد تن او را خيس به ديوار چسباند كسي چه مي داند شايد دو مشت هم به صورتش خواباند مابين فحش هاي - بي شعور ، نفهم و .. دوباره كه ديدم كمربندي به گردن شوهر حلقه بود و زن با دست هاي بي احساس او را كشان كشان تا پاي پنجره مي كشيد و از او مي خواست تا جيك جيك كنان نان خشكي را كه بر زمين ريخته جمع كند پي نوشته : كسي چه مي داند مرد بي دست و پاست همه آنقدر شنيده اند كه زن زيباستنوشته شده در تاريخ شنبه هجدهم مهر 1388 توسط پاكدهي
مثل شب آروم و بي صدا شدن چه حوصله اي مي خواد حرف نزن هيس .. كه شب از خواب بيدار مي شهنوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم مهر 1388 توسط پاكدهي
كاسه اش را پر مي كند چشم هاي من ليوان ليوان دلخوشي از آبي خدا و اين است كه هميشه آبي ست و هيچگاه سياه نمي شود كه سياه سياه مي بيند و غمنوشته شده در تاريخ شنبه چهارم مهر 1388 توسط پاكدهي
لب هاي تشنه ام همه كارش زيباست مرا از بين باغ و آب به بام خانه آورد تا رو در روي تو آهنگ تولدت را لبخند بزنمنوشته شده در تاريخ دوشنبه سی ام شهریور 1388 توسط پاكدهي
اي خدا ، چگونه باور كنم آنكه روزگاري پناه و ياورم بود نه ، نه ...هيچ وقت باور نمي كنم هيچ وقت هيچ وقت باور نمي كنم كه مادري از پيش ما رفت .. دوستاي عزيزم... مادر يكي از دوستان به رحمت خدا رفته براي شادي روح ايشان لطفا كنيد حمد و سوره بخونيد آدرس وبلاگ ايشانhttp://www.tanoreh.blogfa.com/ نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388 توسط پاكدهي
اي موج نا تمام ديروز كه آمدي باورم كردي
امروز باورت را باد برد فردا كه بيايد آن فردا چه مي داند - كه از موج ، اشك نمي افتد - خيس ام مي كند از خيس هم خيس تر در عمق سينه ي خود
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 توسط پاكدهي
|
|
